Milczała, a Charna uznała to za przyznanie jej racji. Nie wymieniając ani słowa przeszły na drugą część koszar, gdzie znajdowały się kwatery kadetów, mieszczące się naprzeciwko Charny, Mardona i pozostałych w kompanii. Wyszły na trzecie piętro, skąd Charna sądziła, że będą miały odpowiedni widok.
Weszły do pierwszego lepszego pokoju, który okazał się pusty, a z którego był odpowiedni widok na pokój chłopaka, który nie zamknął okna. – Pewnie nie spodziewa się, że ktoś może go obserwować. – Pomyślała dziewczyna i razem z Tamarą stanęły przy oknie i obserwowały zgromadzenie.
– Charna, mam wrażenie, że zaraz ktoś tu wejdzie.
– To stań na czatach.
Poleciła dziewczynie, na co ona dla swojego spokoju wyszła z pomieszczenia. Panna Aberville skupiła się na oglądaniu towarzystwa zebranego w pokoju chłopaka. Widziała behemota chodzącego po całym pokoju, Sini spoglądającą w jego stronę, Iwonę, która lekko wymachiwała rękami i pozostałych kadetów. Charny uwaga skupiła się wokół dziewczyny ubranej na zielono i chłopaku z odstającymi uszami. Na zielono ubierała się tylko Fiona Haart, a z odstającymi uszami i blond włosami, był tylko Maron z Caryatid. Dziewczyna spoglądała na nich odkrywając, że oni przez dłuższą chwilę nie udzielali się w dyskusji.
Dopiero po tej chwili odezwał się Maron, czym wzburzył Mardona, Sini i Iwonę, pozostali siedzieli i gniewnie spoglądali na chłopaka, oprócz Fiony, która wydawała się nie zwracać na to uwagi. Kiedy wyładowali się na chłopaku, wtedy wrócili do dalszej dyskusji.
Czuła, że Fiona i Maron dołączą do jej inicjatywy i razem z Tamarą uda im się wyrzucić Mardona, albo podciąć jego skrzydła, aby chłopak nie czuł się tak pewnie.
